Urenverdelingsbeleid

Het urenverdelingsbeleid beschrijft, cursus per cursus, de lessen die het rooster moet bevatten: voor welk publiek, met welke docenten en in welke lokalen, in welk aantal en van welke duur. Het hoort bij de voorplanning: het wordt bepaald voordat er ook maar één les bestaat, en vaak buiten de roostermaker om — een onderwijsdienst legt het programma vast, de roostermaker voert het uit.

Het bestaat uit regels. Een regel beschrijft een reeks identieke lessen:

Groep A · mevrouw Martin · 4 lessen van 2 uur

Een cursus telt er zoveel als nodig: één per publiek, per duur of per docent die zich van de andere onderscheidt.

Een urenverdelingsbeleid is optioneel. Een cursus zonder beleid wordt met de hand of via de automatische verdeling verdeeld, zoals elke andere. Waar het bestaat, dient het twee doelen: het maakt de ontbrekende lessen aan zoals het ze beschrijft; het meet de afwijking tussen wat het verwacht en wat het rooster werkelijk bevat, doorlopend.

Het staat tussen de twee zaken die het verbindt:

• de cursus en zijn urenvolume, uitgedrukt vanuit het standpunt van de leerling — 24 uur financiële analyse, of de klas nu wel of niet in partities is opgedeeld;
• de lessen die daadwerkelijk op het verdeelscherm worden gebouwd, waar een volume dat een leerling één keer beleeft zich zo vaak kan herhalen als er groepen te bedienen zijn.

Zie Urenverdelingsbeleid voor de toepassing.